ตามที่ประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ ได้ส่งจดหมายยืนยันการเก็บภาษีนำเข้าจากประเทศไทยในอัตรา 36% โดยจะมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 1 สิงหาคม 2568 เป็นต้นไป ถือเป็นข่าวสำคัญที่ส่งผลกระทบต่อประเทศไทยในหลายมิติ โดยเฉพาะด้านเศรษฐกิจ การส่งออก การจ้างงาน และภาพลักษณ์ในเวทีการค้าโลก ดังนี้

1. ผลกระทบต่อภาคการส่งออก

• สินค้าไทยราคาแพงขึ้น: การเก็บภาษีนำเข้า 36% จะทำให้ราคาสินค้าไทยที่ส่งออกไปยังสหรัฐอเมริกาสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ ทำให้ความสามารถในการแข่งขันของสินค้าไทยลดลง เมื่อเทียบกับคู่แข่งจากประเทศอื่นที่อาจถูกเก็บภาษีในอัตราที่ต่ำกว่า เช่น เวียดนาม (คาดว่า 20%) หรือมาเลเซีย
• คำสั่งซื้อลดลง: ผู้ประกอบการสหรัฐฯ อาจหันไปนำเข้าสินค้าจากประเทศอื่นที่ต้นทุนถูกกว่า ทำให้คำสั่งซื้อจากสหรัฐฯ ลดลง โดยเฉพาะในกลุ่มสินค้าที่ได้รับผลกระทบหนัก เช่น อาหารแปรรูป อิเล็กทรอนิกส์ เครื่องใช้ไฟฟ้าที่มีเหล็กเป็นส่วนประกอบ เครื่องดื่ม และผลิตภัณฑ์ยาง
• กระทบต่อผู้ผลิตและแรงงาน: เมื่อคำสั่งซื้อลดลง โรงงานผลิตในไทยอาจต้องลดกำลังการผลิต หรือแม้กระทั่งปิดกิจการ ซึ่งจะส่งผลให้แรงงานในภาคอุตสาหกรรมส่งออก (ซึ่งมีมากกว่า 3.5 ล้านคน) มีความเสี่ยงที่จะถูกเลิกจ้างหรือว่างงานเพิ่มขึ้น

2. ผลกระทบต่อการลงทุน (FDI)

• ความน่าสนใจในการลงทุนลดลง: นักลงทุนต่างชาติอาจพิจารณาย้ายฐานการผลิตไปยังประเทศที่มีต้นทุนการส่งออกไปสหรัฐฯ ต่ำกว่า เพื่อหลีกเลี่ยงภาระภาษีที่สูง ทำให้ไทยอาจสูญเสียโอกาสในการดึงดูดการลงทุนจากต่างประเทศ
• เงินลงทุนไหลออก: บริษัทต่างชาติที่ลงทุนในไทยอยู่แล้ว อาจพิจารณาย้ายการผลิตบางส่วนหรือทั้งหมดไปยังประเทศอื่นเพื่อลดต้นทุน

3. ผลกระทบต่อเศรษฐกิจโดยรวม

• GDP ชะลอตัว/ติดลบ: สถาบันวิจัยหลายแห่งประเมินว่า การเก็บภาษี 36% อาจส่งผลให้การเติบโตของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (GDP) ของไทยในปี 2568 ต่ำกว่าที่คาดการณ์ไว้เดิม หรืออาจถึงขั้นติดลบในกรณีที่รุนแรง
• ภาระหนี้ครัวเรือนเพิ่มขึ้น: การว่างงานและรายได้ที่ลดลงจะส่งผลกระทบต่อความสามารถในการจับจ่ายใช้สอยของประชาชน และอาจทำให้ปัญหาหนี้ครัวเรือนรุนแรงขึ้น รวมถึง NPL (หนี้เสีย) ของธนาคาร
• ความเสี่ยงเงินฝืด: หากเศรษฐกิจชะลอตัวลงอย่างรุนแรง อาจเกิดภาวะเงินฝืดตามมาได้

4. การเจรจาและมาตรการตอบโต้ของไทย

• โอกาสในการเจรจา: แม้ทรัมป์จะยืนยันอัตรา 36% แต่ยังคงเปิดกว้างสำหรับการเจรจา ซึ่งเป็นโอกาสให้รัฐบาลไทยเร่งเจรจาเพื่อผ่อนปรนหรือลดอัตราภาษีลง โดยไทยต้องมีข้อเสนอที่สหรัฐฯ ต้องการ เช่น การเปิดเสรีมากขึ้น หรือการแก้ไขปัญหาการขาดดุลการค้า
• มาตรการรับมือ
  • เพิ่มมูลค่าสินค้าและบริการ: มุ่งเน้นการผลิตสินค้าที่มีมูลค่าเพิ่มสูง และสอดคล้องกับความต้องการของตลาดสหรัฐฯ
  • หาตลาดใหม่: กระจายความเสี่ยงโดยการหาตลาดส่งออกใหม่ ๆ นอกเหนือจากสหรัฐฯ
  • ปรับปรุงกฎระเบียบและลดขั้นตอน: อำนวยความสะดวกทางการค้าและการลงทุน
  • คุมเข้มสินค้าสวมสิทธิ์: ป้องกันการใช้ไทยเป็นทางผ่านเพื่อหลีกเลี่ยงภาษีของประเทศอื่น
  • ส่งเสริมการลงทุนในสหรัฐฯ: โดยเฉพาะในอุตสาหกรรมที่สหรัฐฯ ต้องการ เช่น พลังงานสะอาด
  • ปรับโครงสร้างเศรษฐกิจ: เพื่อเสริมสร้างความแข็งแกร่งในการส่งออกและลดการพึ่งพิงตลาดใดตลาดหนึ่งมากเกินไป

นักวิชาการและผู้เชี่ยวชาญหลายฝ่ายมองว่า ไทยเสียเปรียบในการเจรจากับสหรัฐฯ เนื่องจากไทยพึ่งพาสหรัฐฯ ในด้านการส่งออกมากกว่าที่สหรัฐฯ พึ่งพาไทย ดังนั้น รัฐบาลไทยต้องใช้กลยุทธ์การเจรจาที่ชาญฉลาดและรอบคอบ เพื่อลดผลกระทบที่เกิดขึ้นให้ได้มากที่สุด และต้องเตรียมมาตรการรองรับสำหรับสถานการณ์ที่อาจเลวร้ายลงด้วย

สรุปผลกระทบจากกรณี ” ทรัมป์ขึ้นภาษีไทย 36% “